در تاریخ گزیده آمده است که لرها به کوه های پوشیده از درخت لور یا لیر گویند سفرنامه ادمونز ص22
بعنوان یک لر لور ولیر دو واژه جدا از هم هستند، لور یا لَر به سرزمینی گفته میشود که از درخت ویا درختچه خبری نیست همانند قلعه لور در ضلع شمالی شهرستان اندیمشک که در گذشته فاقد هر گونه درخت بوده است. در گذشته زنان لر وقتی در ماه محرم عزاداری میکردند ، میخواندند هماری لوره وا حسی کافر وه زوره وا حسی، در کربلا هم درخت با درختچه ای وجود نداشته است. لیر به سرپناهی گفته میشود که در گذشته مردم لر برای خود ایجاد میکردند، معمولا از گل وسنگ ساخته میشدند وسقف آنها از چوب درختان مختلف و درب آنها را با گلیم ویا چوبهای متصل به هم می از بیرون حفاظ میکردند .
عباس وثوقی منش (درویش )...
ما را در سایت عباس وثوقی منش (درویش ) دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 84 تاريخ: جمعه 24 آبان 1398 ساعت: 5:51